seriously?

2010-07-13T19:45:00.002+02:00

po mundialu.

przed rzuceniem pracy.

w trakcie przechodzenia na dietę.

'do u want the truth or something beautiful'

2010-05-26T22:49:00.004+02:00

po 12godzinach pracy ja nadal żyję. cud. cud nad Odrą!
odżywiam się suchymi rogalikami i lodami z automatu.

cały boży dzień ta piosenka chodziła mi po głowie:

p.s. całkiem dobrze się trzymam!
p.s.2 mimo życzeń, nie mam weny twórczej do niczego. ot cały problem tego świata.

o powodzi

2010-05-24T11:35:00.003+02:00

mówią, że sytuacja na Kozanowie jest stabilna, woda powoli opada. jednak w telewizji nie mówią o wycieku ropy z jednej z kotłowni, nie mówili o przeciekającym wale, który wczoraj zawzięcie umacnialiśmy.

mówią, że w niektórych miejscach są jeszcze potrzebne ręce do pracy. ale wszystko powoli wraca do normy. mamy już ciepłą wodę, ale na reszcie osiedla mieszkańcy nadal nie mają prądu i wody. amfibie kursują i rozwożą żywność i pitną wodę.

woda podobno ma utrzymać się jednak u nas do około tygodnia.

p.s. o Kozanowie znów głośno. ale chyba nie w ten sposób chcieliśmy zdobyć sławę.

21.05.2010

2010-05-21T10:11:00.002+02:00

from NY

1. cały czas byłam pewna, że jeśli w '97 woda do nas nie dotarła, w tym roku tym bardziej nie ma szans, ale media robią mi taką papkę z mózgu, że zaczynam wierzyć w to że nas zaleje. na dodatek jak patrzę na wały ustawione ZA a nie PRZED moim blokiem zaczynam mieć jeszcze większe wątpliwości.

2. mam nadzieję, że w sierpniu żaden wulkan nie raczy popsuć moich planów wakacyjnych.

p.s. tak, zdjęcie jest mojego autorstwa. filmik znaleziony.

takiej wody już nie chcemy!

.

2010-05-14T20:25:00.000+02:00

zostało po wycieczce....

a w zasadzie z pierwszego zdjęcia to zostały wyłącznie papierki.

2010-05-11T11:55:00.001+02:00

bo to fajni chłopcy są.

little trip

2010-05-08T12:02:00.001+02:00

If you want to use my pictures, please ask first. / Jeśli chcesz wykorzystać moje zdjęcia, najpierw zapytaj.

nrrntrm

2010-05-07T14:15:00.003+02:00

jak bardzo trzeba nienawidzić człowieka by móc go zabić?

stałego dostępu do internetu jak nie było tak nie ma i nie zapowiada się, że w najbliższym czasie będzie.

pewnego szalonego dnia pojechaliśmy do Błędnych Skał, Szczelińca i na obiad do Czech (bo 'do czech to ja mam za darmo'). zaopatrzyliśmy się w alkohol (tak przy okazji), lentilky i inne pyszności, zawiedziona jednak byłam brakiem pistacji, które od zawsze kojarzyły mi się z wyjazdem do czech. w planach jest (równie szalony) wyjazd nad morze.

'pójdę, nie pójdę' i w końcu poszłam.... do fryzjera. teraz już nikt nie powinien mieć wątpliwości, że mam 16 lat, dobra.... niech będzie. 18!

w dalszym ciągu czytam 'przeminęło z wiatrem' ale dostrzegam iskierkę nadziei na jej zakończenie, z czego byłabym niezmiernie ucieszona, bo tyle ciekawych książek pożyczyłam od znajomych (przy okazji). ba! i kilka nawet się kupiło.

był ktoś na majówkowych koncertach we Wro?

'- pierwsza wiadomość zgubił się siedemnastolatek. (tłum w śmiech) ale to nie wszystko, szukamy lewego trampka z zielonymi sznurówkami. (gdzieś ponad głowami ukazuję się but) JEST! (tłum wiwatuje)'

siła nocy.

2010-04-08T23:29:00.005+02:00

wieczorem wszystko nabiera innych barw, każda rzecz wygląda inaczej, a znajomy szept brzmi złowieszczo, najcichszy nieznany dźwięk stawia na nogi i rzuca cień strachu.

siła nocy.

nocna lampka przy łóżku nie pomaga, nic nie odgoni otaczającego nas niepokoju, nawet głośniejsza muzyka.... pusty dom aż dudni od nieznajomych głosów. wyobraźnia zaczyna działać na najwyższych obrotach. zaczynasz sobie przypominać najgorsze i najstraszniejsze horrory i modlisz się cicho, by nie stały się rzeczywistością. już widzisz, jak coś podchodzi do drzwi. chwyta za klamkę i popycha skrzypiące drzwi. zaciskasz oczy. nasłuchujesz. czujesz coś nadludzkiego, ale jednocześnie dobrze znanego. nie otwierasz oczu. nieopisany lek i strach masz na ramieniu.... po cichu powtarzasz słowa modlitwy: '...rano, wieczór, we dnie, w nocy, bądź mi zawsze ku pomocy, strzeż duszy, ciała mego...' nie dojdziesz tej nocy do 'amen', bo właśnie zaatakował....

.... sen.

'Skok przez płot'

2010-04-08T19:41:00.003+02:00

dialog toczy się przed wielkim, zielonym płotem.

jeżyk (lekko przestraszony): - Co to jest?
Jeż Penny: - Ja to chyba mniej bym się bała jakbym wiedziała jak to nazwać.
wiewiórka Hammy (z uśmiechem na twarzy): - Nazwijmy go Edward!

żółw Verne (zniesmaczony): - Edward?!

wiewiórka Hammy: - Edek zdrobniale.
wszyscy: - W sumie to może być Edek.
Jeż Penny: - No!, Edka to mniej się boję.
Ozzy Opos (kłaniając się przed płotem): - O wielki potężny Edwardzie, czego ty chcesz?
żółw Verne: - Wiesz on chyba nie umie mówić.
(ludzki głos po drugiej stronie płotu): - Masz mi tu natychmiast przyjść!
wiewiórka Hammy (skulona idzie w kierunku płotu): - Jak trzeba...
żółw Verne (zatrzymując go): - Co ty zwariowałeś?
wiewiórka Hammy (smutno): - Kiedy Edward się gniewa...

p.s. jeśli się czegoś boisz, wystarczy, że to nazwiesz.

p.s.2 grafika zasiorbana z głębin netowej otchłani.

little dogs

2010-04-06T13:56:00.006+02:00

'nobody's home'

'anything but ordinary'

'take me away'

'the best damn thing'

'i'm with you'

psy: śmierdzą, szczekają bez sensu, skaczą z brudnymi łapami na czyste spodnie, liżą się publicznie po dupie i srają na trawniki, albo co gorsza na chodniki.

generalnie psów nie lubię.

p.s. tytuły piosenek pochodzą z płyt A.Lavigne

4th april

2010-04-02T19:51:00.005+02:00

wesołych świąt i smacznego jajka.

mi życzenia możecie składać, ale.... urodzinowe.

dziękuję.

p.s. UWAGA! UWAGA! za tydzień (09.04) proszę zarezerwować sobie wieczorem czas na małą imprezę.

p.s.2 to już setny post.

faceci

2010-03-31T20:50:00.002+02:00

generalnie wszyscy faceci są tacy sami. oglądają się za fajnymi dupami i samochodami. godzinami mogą opowiadać o nowinkach technicznych, ciekawych tylko dla nich samych. dzień w dzień gadają o sporcie i o tym jak nie potrafią pojąć, że sportu można nie lubić, a tym bardziej nie rozumieć. lubią sex, bajery, blondynki, choć związani są z szatynkami, brutalne filmy, gdzie krew leje się strumieniami, a każdy problem rozwiązuje pięściami. w głowie im się nie mieści, że co tydzień można chodzić na zakupy. mimo tego, że potrafią całą noc biegać z klubu do klubu, albo za piłką jak wygłodniałe hieny za rzuconą padliną, to niemiłosiernie stękają na kilkugodzinne chodzenie po sklepach. przeraża ich widok niskiego stanu konta, do jakiego doprowadziły ich ukochane. wściekają się na brak czystych skarpetek. nie potrafią zrozumieć problemów bohaterów w brazylijskim serialu.
można by tak pisać bez końca.

ale co my KOBIETY byśmy bez nich zrobiły?

'pomiędzy już a jeszcze'

2010-03-26T10:29:00.007+01:00

prawdopodobnie zadomowiła się już u nas Pani Wiosna. jednak z tego co znaki na niebie i ziemi mówią, to ma jeszcze spaść śnieg. walka wiosny z zimą może trwać miesiącami, bo zdarzały się przecież przypadki kiedy to jeszcze w maju raczyło poprószyć. nie martwi mnie to w ogóle, jednak stękanie narodu diabelnie dobija. ale marzenie o śnieżnych urodzinach może się spełnić! tylko żal mi tych wszystkich ludzi, którzy będą marudzić na białą Wielkanoc.

tak, będę świętować swoje urodziny z króliczkiem wielkanocnym. ech.

na chwilę

2010-03-20T13:24:00.006+01:00

nie wiem skąd moja mama miała takie kolczyki, jednak ni jak nadawały się one do noszenia. bynajmniej nie na uszach. żeby zrobić z nich jakikolwiek użytek, bo szkoda wyrzucić, postanowiłam przerobić kolczyka na zawieszkę. z dobrym skutkiem, nie uważasz?

Milo generalnie chyba nie lubi jak wychodzę z domu i zostawiam ją samą. dlatego zdarza jej się protestować. nigdy nie mam serca budzić kota, więc zostało mi tylko czekać aż się obudzi, albo wyjść z domu bez kurtki.
poczekałam.

brak sprawnego laptopa i tym samym brak internetu wpływa na mnie niezbyt korzystnie, tak samo jak czytanie 'Przeminęło z wiatrem'. efekty widoczne na zdjęciu.

pozdrawiam was ja, joanna.

p.s. obiecuję, że kiedyś nadrobię opublikowane przez was notki.

uoops

2010-03-13T00:43:00.000+01:00

'- A gdzie my jesteśmy?
- Geograficznie: w Północnym Hemisphere... Socjalnie: na krawędzi ubóstwa... Narracyjnie: mamy jeszcze kawałek drogi.'

left n' right.

2010-03-10T21:11:00.006+01:00

zdjęcie lewego trampka x2
zdjęcie prawego trampka x2

parę trampek mam jedną.

w roli głównej wystąpiły:
trampki atmosphere prosto z Pasażu Grunwaldzkiego.

wersja zdjęć sporna.
dlatego dla świętego spokoju zamieściłam obie.

'Panie i Panowie podejdźcie proszę. Podejdźcie.'

2010-03-09T13:34:00.001+01:00

'- Pięć dusz i dwa dni, tak?

- Frajerstwo, wiem.'

no secret!

2010-03-08T09:03:00.006+01:00

na dzień kobiet zaplanowałam otworzyć torebkę i ukazać wam jej zawartość. ot tak. kobieta bez tajemnic. gotowi?

fioletowa. nowa. lubimy się. mieści sporo rzeczy, chociażby dlatego, że zmieściła moją starą torbę z jej całą zawartością.

chusteczki, bo smarkam nieprzerwanie od dwóch tygodni.
klucze, bo ktoś zaczął zamykać bramę, a po za tym nie zawsze ma kto otworzyć drzwi od mieszkania.

portfel. czarny. stary. wypchany: papierkami, paragonami, zużytymi biletami, wizytówkami, kartami, gumkami i wsuwkami do włosów, żółtą kostką do grania, żetonami do telefonów, zdjęciami. generalnie wszystkim, tylko nie pieniędzmi.

telefon. mój nowy nabytek. niezbyt się jeszcze lubimy, ale pracujemy nad tym.

błyszczyk. czekoladowy. ilekroć mam go na ustach mam ochotę na coś słodkiego.

kalendarz. zawsze przydatny. wszystko w nim zapisuje, ale później zapominam do niego zaglądać.

długopis. koleżanka na fizyce mnie nim obdarowała, pamiętam jak dziś. na dodatek ma już ze 3lata, a dalej się nie wypisał.
zapalniczka, wierzę, głęboko wierzę w to, że kiedyś się przyda.... ha! ostatnio na grunwaldzie przydała się.

klucz i kot. doprawdy nie wiem co to robi w mojej torebce(!) jest to bowiem kluczyk do roweru. chyba już tęskno mi do tego cudownego wysiłku fizycznego i najgenialniejszego środka transportu.

książka. zawsze mam coś do czytania w torebce. aktualnie czytam 'przeminęło z wiatrem', wszyscy stękają na sam tytuł, a jestem ciekawa ile osób przeczytało.

zakładka. nie żaden szczecin, kraków, poznań, warszawa, opole, tylko WROCŁAW.

gumy do żucia, bo w autobusie czytając, robię tylko mlask, mlask, mlask.

ulotki. moja mania zbierania. praktycznie mogłabym sobie już ściany powyklejać takimi.

aparat. nowy nabytek. kupiłam (za całe 5zł) i przed wyjściem do kina zapomniałam wyciągnąć. nie wiem jednak jeszcze czy działa.

tyle.
nic więcej tam nie ma.
hula tylko wiatr i zagnieździł się mróz.

.

2010-03-06T11:41:00.002+01:00

uwierzcie mi na słowo, że Milo na prawdę jest zwierzęciem inteligentnym.

'flames'

2010-03-04T16:39:00.002+01:00

Ciemność. Wszędzie ta wszechogarniająca ciemność. Otacza cię nicość, a może to tylko cały świat przybrał czarną barwę. Nerwowo rozglądasz się, ale nie dostrzegasz żadnego światła. Zaczynasz biec przed siebie z całych sił, nie czujesz podmuchu wiatru, ani ciepłych promieni czarnego słońca. Uświadamiasz sobie w jednej chwili, że wokół ciebie nie ma nic. Słychać jedynie rytmiczne uderzenia ciężkich butów i twój nierówny oddech. Z braku sił wstrzymujesz bieg. Stoisz teraz bezradnie w samym środku pustki, a niepokój rośnie z każdą chwilą. Nie ma już niczego i nikogo. Zgasła nawet ostatnia iskierka nadziei. Zastanawiasz się dlaczego właśnie ty, dlaczego akurat tutaj, czy jest w tym jakiś sens. Padasz na kolana, pchnięty niewidzialną siłą. Niepokój przeradza się w strach. Strach przed nieznanym.
- Miasto płonie!
Głos kobiecy tak przyjemny, ale stanowczy i władczy. Zaczynasz wzrokiem szukać kogoś, kto by mógł wypowiedzieć te słowa, ale w tej ciemności nie dostrzegasz niczego. Wytężasz słuch, bo liczysz na to, że usłyszysz czyjeś kroki albo cichy oddech. A może to tylko wyobraźnia płata ci figla? Próbujesz wstać, ale nie udaje ci się. Coś, a może raczej ktoś, każe ci czekać.
- Patrz!
To ten sam kobiecy głos. I nagle przed tobą ukazuje się obraz płonącego miasta. Zamykasz oczy, nie chcąc patrzeć na umierających ludzi i na upadające miasto.
- Patrz, głupcze! Miasto płonie!
Powieki, mimo twojego sprzeciwu, unoszą się i patrzysz na strawione przez ogień strzechy, stojące w płomieniach ściany domów, które jeden po drugim rozpadają się. Słyszysz krzyki, przeraźliwe rżenie koni, jakbyś tam był, stał tuż obok. Zdaje ci się nawet, że czujesz żar bijący od ognia na swoim ciele. Żywe pochodnie z ludzi, zwęglone ciała dzieci i zwierząt, wołanie o pomoc, totalny chaos. Masz ochotę wstać i pomóc, ale przecież nie możesz. Miasto upada, a ty klęczysz, bezradnie ściskając pięści. Miasto upada.
- Tak, to była pułapka. Ludzie nie mieli szans na ucieczkę. Zostali zaatakowani w środku nocy, a za dnia nic nie zapowiadało nadchodzącej tragedii. Nikt ich nie miał szansy powiadomić, ostrzec za wczasu. Padli ofiarą zemsty. Ci, niewinni ludzie, którzy zarabiają na utrzymanie twoje i całego grodu królewskiego, zginęli. Wszyscy. Jeden po drugim. Ponieśli karę, która nie była wymierzona bezpośrednio dla nich. Stali się pionkami w tej marnej grze. Myślisz, że są to nic nie warci ludzie? Spójrz.
Ukazało ci się jedno z ciał leżących tuż przy doszczętnie spalonym domu. Twarz jego była nietknięta, a wyglądał jedynie jakby pogrążony w głębokim śnie, za to ciało całe czarne, z podmuchem wiatru rozsypywało już popiół, niosąc go na południe. Kolejne ciało i kolejne. Wszyscy to mężczyźni. Nieprzypadkowo zostały ci one pokazane.
- Poznajesz ich wszystkich?
Przecząco kręcisz głową.
- Ale pewnie niektórzy wydają ci się dziwnie znajomi, nieprawdaż?
Przytakujesz.
- Bo to oni wszyscy, na wezwanie króla, stają w obronie swojego kraju. Niejednokrotnie w swoim życiu stawałeś z nimi ramię w ramię w walce, nie znając ich imion, ani nie zapamiętując ich twarzy. Walczycie zawsze w spólnym interesie. A kiedy to oni potrzebują pomocy, nie zjawia się nikt, kto mógłby ich wesprzeć.
Twarze mężczyzn znikły, ale znowu pojawił się obraz miasta. Teraz było tam cicho, słychać było jedynie trzaskające drewno i szum wiatru. Żadnych krzyków, ani wołania o pomoc.
- Takich miast jak to jest wiele. W każdym są ludzie zdolni stanąć do walki, w słusznej sprawie. Nie pozwól w tak łatwy sposób tracić sprzymierzeńców.
Zaczął padać deszcz, który dogaszał płomienie. Gorące drewno syczało i buchało iskrami. W końcu woda zmyła całe miasto, zostawiając tylko twarze jakby śpiących mężczyzn.
- Spójrz, kolejne miasto płonie!

szkicowa wersja 1.0, do poprawki.

p.s. wnioski, przemyślenia mile widziane. morał do zapamiętania.

pytania bez odpowiedzi [?]

2010-02-24T15:27:00.004+01:00

pierwsze i najważniejsze pytanie: jak powinno zacząć się opowiadanie? przede wszystkim żeby już pierwsze zdania zachęciły do dalszego czytania, to oczywiste. ale jak powinny one brzmieć? czy opis bohatera byłby wystarczający? no chyba, że postać nie jest zbyt interesująca, nie posiada cech zajebistych, ani nie może pochwalić się majątkiem, obranym stanowiskiem czy chociażby nazwiskiem. zarys pewnego wydarzenia byłby lepszy? no chyba, że owe zdarzenie niesie za sobą tylko zajęcia kilka pierwszych kartek, nie porywa akcją i nie chędoży się wtedy nikt, prócz koników polnych gdzieś poza zasięgiem akcji, totalnie niezauważonych przez autora. zdradzić na samym początku skrycie trzymaną przez bohatera tajemnicę? cóż to byłby za nietakt! ja, wszechwiedząca, w kilka sekund pozbawiłabym go/jej wszystkiego co stworzył/a wokół siebie przez tyle lat, by tylko sekret nie ujrzał światła dziennego. ukazać przedmiot sporu i chęci posiadania, ze wszystkimi jego zaletami i wadami? popsułoby to chyba cały nastrój, nie było by już elementu zaskoczenia, ani nieprzewidzianych zwrotów akcji. a szukanie czegoś co nawet nie wiadomo jak wygląda mogłoby być całkiem ciekawe, a równie dobrze mogłoby okazać się całkowicie niezrozumiałe przez czytających. 'dawno, dawno temu, za siedmioma górami, za siedmioma....'? banał, co?

a to wszystko, bo skończyłam czytać pewną trylogię. jestem pod tak wielkimi, zmieszanymi, dziwnymi i tym samym nie do opisania uczuciami, że trudno mi było podjąć się czegokolwiek. zasypiam myśląc nadal o bohaterach, o ich popełnionych błędach, źle podjętych decyzjach, o ich naiwności, zawiści, rzadziej o szczęściu i tych radosnych czy też śmiesznych wydarzeniach. zastanawiam się co by jednak było gdyby postąpili inaczej. nie mogę przeboleć wielu rzeczy. myślę, myślę, za dużo rozmyślam nad tym wszystkim. to spowodowało przypadkowe obruszenie się jednego z kamieni, a za tym idzie już tylko nieunikniona lawina. te kamienie, symbolizujące myśli, dorzucałam do kupki każdego dnia, przez wiele lat. teraz wiem, że uzbierała się z tego niezła góra. żeby nic cennego nie stracić z zalegających gdzieś na dnie pomysłów, muszę zacząć je starannie zapisywać. każdą myśl, każde możliwe słowo. lawina idzie szybko i najczęściej niesie za sobą nic poza zniszczeniami.

od czego zatem powinnam zacząć?

p.s. zna ktoś tę dziewczynę ze zdjęcia?

ballet dancer

2010-02-12T22:29:00.000+01:00

nie, dzisiaj nie mam nic do powiedzenia.

a to śnieg czy cukier puder?

2010-02-11T20:22:00.003+01:00

smacznego Pasibrzuchy!

86.

2010-02-10T12:57:00.007+01:00

'Gorączka osłabia postrzeganie i zaostrza fantazję, czyniąc z tego pokoju jakąś nową, lecz zarazem dobrze znajomą, a mimo to obcą przestrzeń; z wzorów na zasłonach i tapetach wyłaniają się paszcze potworów, a krzesła, stoły, półki z książkami i szafa piętrzą się niczym góry, budynki lub statki, są blisko, na wyciągnięcie ręki, ale jednocześnie gdzieś hen, hen daleko.'

'Godziny bez snu, ale nie bezsenne, nie puste, bo pełne tęsknoty, wspomnień, lęków i żądzy wiją meandry labiryntów, w których gubi się i odnajduje, i znowu gubi. Godziny, kiedy wszystko jest możliwe, dobro i zło.'

'Lektor' B. Schlink

p.s. nowa, czarna sukienka. ale o niej później.

maj, sułów.

2010-02-09T23:49:00.002+01:00

tak, tam był alkohol.

dziś

2010-02-08T22:59:00.003+01:00

zawsze, ale to zawsze mi się wydawało.... ba! ja byłam święcie przekonana o tym, że koty są taaakie kochane, milutkie i słodkie. widocznie trafiła mi się jakaś felerna sztuka albo raczej uszkodzony egzemplarz. Milo miała być kocurem, stąd jej męskie imię. widocznie mści się za nie aż do tej pory. karmię ją, sprzątam, toleruję jej wygłupy, głaszczę kiedy tylko ma na to ochotę, bawię się w wolnej chwili, wyjmuję jej rurki spod mebli i znajduję zaginione kulki z folii aluminiowej. a dziś: przychodzi do mnie. długo obserwuje. i czuję, że coś się szykuje. nie zwracam uwagi, czytam dalej książkę, bo to przecież ostanie strony. co bohaterka zrobi wychodząc po 18latach spędzonych w więzieniu. ma już przecież ponad 70lat, jest stara, co może robić? może będzie siedzieć na tarasie i wygrzewać się w słońcu, a może okaże się ciekawą zmienionego przez lata świata i zechce poznawać wszystko od nowa. a tu bach! kot wskakuje na książkę, zasłaniając literki. wącha mnie (zawsze to robi, żeby poznać czy ja to na pewno ja), wącha mojego palca (czego zwykle nie robi) i zaczyna gryźć. delikatny pstryczek w nos. nie pomógł, bo sytuacja się powtarza. więc i ja powtarzam, bez skutku. zaczynam pertraktować. tak, od kiedy mam kota zaczęłam z nią rozmawiać, wierząc że rozumie choć trochę z moich monologów. utwierdzam się niekiedy w swoim przekonaniu, kiedy zaczyna coś odmiaukiwać w odpowiedzi. negocjacje przyniosły rezultat. ja czytam dalej, kot zasypia tuląc się do mojej nogi.

też masz kota, który lubi spać w reklamówkach?

love

2010-02-06T21:14:00.002+01:00

oto moja nowa, mała, przesłodka miłość:

czekoladowy!

p.s. 'rzecz o moich smutnych dziwkach' to bardzo dziwna książka, słowo daję.

bez p.s.

2010-02-05T16:33:00.005+01:00

kiedy dzieliłam pokój sama z sobą, kilkoma pająkami, pomniejszymi robaczkami, muchami i komarami w lecie, było jakoś łatwiej, a już na pewno czyściej. od kiedy kot opanował moje cztery ściany panuje tu przeobrzydliwy burdel! nie mam siły już zbierać wiecznie rozrzuconych papierków i wczorajszych gazet, przestałam się przejmować rozrzuconym żwirkiem i suchą karmą, chodząc po pokoju depczę po rurkach, patyczkach i pluszowym szczurku. oczywiście kot nie zostawia na szafce brudnych kubków, ani ubrań na krześle, to nie ona nie odkłada książek na miejsce. z upływem czasu przestał mi przeszkadzać wszechobecny bałagan, więc sama przykładam do niego rękę. od święta wyciągam odkurzacz, żeby ogarnąć podłogę i zobaczyć jak naprawdę wygląda, ale po 3minutach zdaję sobie tylko sprawę, że to syzyfowa praca. zadowolony kot wchodzi do wyczyszczonej przed momentem kuwety, robi najbardziej śmierdzącą kupę pod słońcem, wychodząc rozsypuje żwirek po przed chwilą poodkurzanej podłodze. później zaczyna się grzebanie w śmietniku. obiecałam sobie już, że nigdy, przenigdy nie wrzucę do śmietnika w pokoju żadnej chusteczki, wacika, kawałka taśmy klejącej, a tym bardziej paczki po paluszkach, w których zostało trochę okruchów.

a dziś jak co dzień milion kobiet na tym świecie, stojąc przed szafą, zadawałam sobie pytanie: 'w co ja mam się ubrać?' przewalając stertę rzeczy, kolejne odrzucałam. to nie, to też nie, to miałam wczoraj, to lepiej niech już pójdzie do prania. w końcu przestałam przebierać i stwierdziłam, że (o zgrozo!) ja się NIE MAM W CO ubrać! pomijam fakt, że półki i wieszaki uginają się pod ciężarem ubrań. bo przecież nigdy za wiele, prawda?
ha! ale najgorsze teraz jest to, że wieczorem mamy wyjść gdzieś do klubu, a mój strój, który wydawał mi się tak genialny rano, w ogóle nie nadaje się na wyjście na piwo. i znowu.... ech.

korzystając z wszędobylskich wyprzedaży, postanowiłam kupić 'coś'. siedziałam i myślałam. no i wymyśliłam. postanowiłam kupić opaskę, taką śliczną, KONIECZNIE czarną, z kokardką, dziewczęcą. i co?! nie znalazłam, ale wchodząc zrezygnowana do ostatniego sklepu, wpadło mi w ręce o!coś takiego:

nie czarna, z niestandardową kokardką, ale okazała się nawet ładniejsza niż ta, którą sobie wymyśliłam.

little monster

2010-02-04T00:06:00.003+01:00

'Na samym końcu pochodu wyszedł z gorejącego miasta Samson Miodek. Był czarny od sadzy, tu i ówdzie nadpalony, nie miał też brwi ani rzęs. Niósł na ręku młodego kotka, zjeżone czarno-białe stworzonko o wielkich, dzikich i przerażonych oczach. Kotek kurczowo czepiał się pazurkami rękawa Samsona i co jakiś czas bezgłośnie otwierał pyszczek.Twarz Ambroża była jak z kamienia. Reynevan i Szarlej milczeli. Samson zbliżył się, zatrzymał.
- Wczoraj wieczór myślałem o ratowaniu świata - powiedział bardzo miękko i ciepło. - Dziś rano o ratowaniu ludzkości. Ale cóż, trzeba mierzyć siły na zamiary. I ratować to, co można.'

p.s. jej zawsze za mało.

p.s.2 mam 4książki.
'pamiętnik',
'wielki mistrz',
'lektor',
'rzecz o mych smutnych dziwkach'.

gorącej czekolady bym się napiła. kto zrobi?

85.

2010-01-31T22:56:00.003+01:00

czas: niedzielne późne popołudnie;
miejsce: kuchnia u babci;
występują: moja mama i Kacper, lat 3;
akcja: moja mama gada z Dorotką, mały plącze się pod nogami i w kółko coś powtarza, ale nikt nie zwraca na niego uwagi, a tym bardziej na jego słowa. ja siedząc i obserwując przytaczam dialog.

'K: Daj mi taką szklankę co ma rączkę. Daj mi taką szklankę co ma rączkę. Daj mi taką szklankę co ma rączkę. Daj mi taką szklankę co ma rączkę. Daj mi taką szklankę co ma rączkę. Daj mi taką szklankę co ma rączkę!
M: Proszę?
K: Daj mi taką rączkę co ma szklankę.'

84.

2010-01-30T21:44:00.004+01:00

'- Jesteś cały? Jak się czujesz?
- Świetnie. Wręcz promiennie. Pewnie blask słoneczny bije mi z dupy. Zajrzyj i sprawdź. Bo mnie trudno.'

p.s. na deser, music,
to moje ulubione.

adsumus!

2010-01-28T21:32:00.005+01:00

'A ja myślę, że całe zło tego świata bierze się z myślenia. Zwłaszcza w wykonaniu ludzi całkiem ku temu nie mających predyspozycji'

z 'Narrenturm', Sapkowskiego.

p.s. i co ja mam teraz czytać?! pożyczcie coś, błagam!

'ma pani takie solidne dwa. no to i wpisujemy. c-z-t-e-r-y'

na zimowe wieczory

2010-01-26T22:30:00.004+01:00

'- Za szczęście. Za tu i teraz.
- Za dość świata i czasu.'

'Czekałam na Ciebie, a teraz jesteś tutaj.'

ryczałam czytając ostatnie strony. ostatnio tak wzruszył mnie tylko 'Władca Pierścieni' i 'O psie, który jeździł koleją'.

.cytaty pochodzą z książki Audrey Niffenegger 'Zaklęci w czasie'

.z ręką na sercu mogę polecić

indigo.

2010-01-24T00:35:00.004+01:00

coś dziwna była ta sobota, ale z jaką ulgą wzdycham na myśl, że już się skończyła.
chcę zostać sama, z 'narrenturm'.

ej! jak to możliwe, że dziewięciomiesięczna kotka jest w stanie zająć większą połowę łóżka?! i kiedy skończą się te nasze wieczorne przepychanki o miejsce do spania i nocna walka o koc?

p.s. na deser, link.

wybrane:

2010-01-21T22:51:00.003+01:00

2 Luty: Dzień Świstaka.
nie wiem jak świętują świstaki, ale wypiję za ich zdrowie. niech SE mają.

9 Luty: Międzynarodowy Dzień Pizzy.
jasna sprawa, na śniadanie, obiad i kolację pizza. frutti di mare proszę.

11 Luty: Tłusty Czwartek.
ach, już się ślinie na samą myśl.

14 Luty: Dzień Chorego na Padaczkę.
z myślą o tych co nie lubią tego święta z serduszkami i takimi tam.

17 Luty: Światowy Dzień Kota.
ale Milo będzie mieć fun. ubiorę jej czapeczkę, zrobię ciasto. prawie jak urodziny.

a dziś.

2010-01-20T00:42:00.005+01:00

'Zaklęci w czasie' Audrey Niffenegger, czytam.
'Narrenturm' Andrzeja Sapkowskiego, słucham.

nie jednocześnie, to nie ma moje siły.

i powiedźcie mi jak tu nie kochać pana Andrzeja za jego poczucie humoru?

i projekty kreślę, na kalce.
kurwa.

'walking on the dream'

2010-01-14T22:56:00.004+01:00

zawsze wydawało mi się, że miłość wygląda inaczej, ale im człowiek starszy tym więcej rzeczy sobie uświadamia. zdaje sobie sprawę jak bardzo się dotychczas mylił, jakie jego przekonania są aktualnie do bani. nie żebym miała jakiś z tym problem. tak tylko pomyślałam jadąc ostatnio autobusem.

dopiero teraz zdałam sobie sprawę z tego, że moje koleżanki ze szkolnych ławek zaczynają wychodzić za mąż, mają już dzieci. nie powinno w sumie mnie to dziwić, sama przecież jestem zaręczona. dziwny rocznik, strasznie dziwny. ostatni z lat osiemdziesiątych, tak btw.

ostatnimi czasy motam się muzycznie, nic nie mogę znaleźć, a może w zasadzie sama nie wiem czego szukam. a może jestem zbyt rozstrojona, zbyt rozjechana emocjonalnie. jakkolwiek by to nie brzmiało.
aktualnie słucham dido, na przemian z disturbed. to chyba nie jest zgrane połączenie jak na jeden wieczór, nie sądzisz?

czy ty jesteś prawdziwy?

2010-01-13T14:58:00.002+01:00

'- Henry, czy ty jesteś prawdziwy?
Zaskoczyła mnie.
- Tak. A kim miałbym być?
- Nie wiem. Może duchem?
- Jestem prawdziwy, Clare.
- Udowodnij to.
- Jak?
- Nie wiem.
- Ty chyba nie potrafiłabyś udowodnić, że jesteś prawdziwa?
- Jasne, że tak.
- Jak?
- Wyglądam jak prawdziwa osoba.
- Ja też.'

-Audrey Niffenegger-

jeśli tak będą wyglądać rozmowy z 12latką,
to ja się poważnie zastanowię nad bobasem.

'Zaklęci w czasie'

2010-01-11T13:28:00.002+01:00

'Ja poszłam do swojego pokoju i bawiłam się z Panem Misiem i Jane.
Jane jest gwiazdą filmową i Pan Miś pyta ją, jak się czuje w tej roli, a ona odpowiada, że tak naprawdę chce być weterynarzem, ale jest taka piękna, że musi być gwiazdą. Pan Miś wyjaśnia, że może zostać weterynarzem, kiedy będzie stara.'

-Audrey Niffenegger-

ubawiłam się przy tym niesamowicie.

gdy mnie nie ma....

2010-01-10T02:59:00.002+01:00

1. hmm.... zrobię sobie zdjęcie.
2. ustawię aparat otu.
3. naciskam.
4. muszę popracować nad ustawieniami.

'easy come, easy go'

2010-01-08T14:41:00.002+01:00

damn!

2010-01-03T20:33:00.005+01:00

po przeczytaniu pierwszej księgi trylogii czarnego maga naszła mnie dzika ochota opublikowania notki. jak to zawsze bywa: chęci są, ale zawsze coś musi stanąć na przeszkodzie. tym razem zwalam na internet, a w zasadzie na jego brak.

jeszcze do niedawna wielbiłam całym swym sercem czerń i wiem, że będzie nieodłącznym elementem każdego mojego stroju. dziwiłam się mojej przyjaciółce jak mi pewnego dnia napisała, że ona w swojej garderobie (o zgrozo!) nie posiada czarnych rzeczy! analizując jej wypowiedź, stwierdziłam, że to wcale nie takie głupie dokoloryzować swoją szafę. najpierw nieśmiało wtargnęły tam odcienie szarości, znienacka dołączył fiolet. z uśmiechem patrzyłam jak dorzucałam odważniej już kolejne kolory. eksperymentuje dopiero, na modzie mało co się znam. zaryzykowałabym napisaniem nawet, że z modowymi trendami jestem dwa sezony do tyłu, jak nie trzy. ciężko mnie przekonać do niektórych rzeczy, a czasami coś nieświadomie ze sklepowych hitów trafia do mojej szafy. zawsze to kwestia przypadku i ot tak 'bo mi się podoba', ale nigdy 'bo to jest na topie. muszę to mieć!'
jestem zwolenniczką klasycznych i prostych rozwiązań, a może to kwestia pewnego rodzaju obawy przed nieudanym eksperymentem z łączeniem barw i różnych stylów. czasami wierzę w to, że urodziłam się w jeansach i bluzie, z trampkami na nogach. ciężko było mnie ubrać w sukienkę, więc kiedy tylko sama decydowałam w co się ubrać, wybór był oczywisty. nie pomagały przekonania, że ładnie mi w spódnicy, że powinnam pokazywać zgrabne nogi (chciałam sprostować: chodzi o łydki, bo co do ud będę nadal upierać się przy swoim!) nic ani nikt nie był w stanie do mnie przemówić. wystarczyło trochę czasu, żebym sama nie mogła odczepić się od wszelkiego rodzaju sukienek i spódnic. tak i tydzień przed świętami, w największe mrozy, udawałam, że zimy nie ma. dziś jakby moja wiara w to stała się rzeczywistością i po zimie ani śladu.

postanowień noworocznych nie mam, nigdy ich nie robiłam. przecież każda pora jest dobra na rzucenie palenia, czy pozbycie się tych zawsze zbędnych kilku kilo. postanawiam jednak spróbować swoje opowiadania choć trochę przerzucić na styl Canavan, bo do Tolkiena to mam wieki nauki. tym samym niejako zobowiązuje się zebrać do dalszego pisania. może kiedyś znajdę w sobie na tyle odwagi, żeby opublikować choć maleńki fragment swoich szufladowych bazgrołów. może kiedyś.

aż dziw bierze, że potrafię czasem wyjść JAKOŚ na zdjęciu.

sweterek: no name (targ)
koszula: h&m (sh)
spódnica: no name (sh) + diy
(bo trzeba pochwalić się zdolnościami do skracania)
legginsy: clockhouse (c&a)
korale: targowe
kolczyki: każdy z inną historią

23.12.2009

2009-12-23T18:20:00.004+01:00

kiedyś się postaram o lepszą jakość zdjęć,
takie postanowienie noworoczne może,
co?

jungle drum!

2009-12-20T23:14:00.002+01:00

Hey, I'm in love!

2010

2009-12-18T11:46:00.003+01:00

08.01 - imaginarium of doctor parnassus
15.01 - sherlock holmes
26.02 - wolfman
05.03 - alice in wonderland
14.05 - robin hood

czekam z niecierpliwością.

uff....

2009-12-17T00:10:00.005+01:00

plany na Sylwestra są,

yuppie!

zapisać:
x wziąć aparat,
x nie zarzygać się jak na majówce,
x zapamiętać /szczególnie pkt2./

wciąż....

2009-12-14T01:24:00.002+01:00

p.s. i znowu nic....

matematyka

2009-12-09T23:08:00.002+01:00

dane:

A+M=R

A- waga Asi w kg
M- waga Milo w kg
R- waga Rafau'a w kg

treść zadania:

ile waży Asia i ile jeszcze by chciała schudnąć?

top 10

2009-12-07T02:16:00.005+01:00

naszła mnie dzika chęć stworzenia swojego top 10 mężczyzn, dzięki którym ślinie się trzy razy więcej niż zwykle. w każdym bądź razie jakby to nie zabrzmiało miało być po prostu top 10 najpiękniejszych.

(kolejność jednakże nie ma większego znaczenia)

Josh Holloway

Viggo Mortensen

Marcin Bosak

Patrick Dempsey

Rodrigo Santoro

Johnny Depp

Jared Leto

Hugh Jackman

Heath Ledger

Chris Cornell

uff.... dzisiaj będę mieć piękne sny!

p.s. zdjęcia zasiorbane z wielu stron, losowo wybranych przez google.

'put on the red light'

2009-12-02T00:36:00.002+01:00

w dzisiejszym odcinku wystąpili:
Milo,
pudełko i lampka z IKEA,
gustowna ściana

reżyseria:
Joanna

zdjęcia:
Sony

osiem razy!

2009-11-30T00:17:00.003+01:00

1. dzisiejszy dzień zaliczam do udanych, chociaż brak sprawnego jednośladu zaczyna wdawać się we znaki, zbyt szybko zachodzące słońce również.
2. dostałam nowego kaktusa, bo poprzedni tak jakby chyba zgnił, nie znam się dokładnie na kwiatkach, ale są plusy: ten [nowy] przynajmniej tak dokuczliwie nie kłuje.
3. kot mi zaczyna świrować, a to jeszcze prawie tydzień do ściągnięcia szwów.
4. zdecydowaliśmy kupować więcej książek, to chyba dobrze, niee? na pierwszy ogień poszła 'Gildia Magów', nie wiem jeszcze czy jest fajna. mogę jedynie zaręczyć, że fajnie to na pewno wychodzi na zdjęciach.
5. stwierdzam (i R. chyba też potwierdzi), że mam zdecydowanie za dużo sukienek i spódnic, tych krótszych i tych dłuższych, ale co poradzę....? JA wciąż czuję niedosyt!!
6. ścięłam włosy, to tak jakby kto chciał wiedzieć i byłby ciekawy. tak, owszem można się ze mną spotkać i przekonać się na własne oczy.
7. mam ciekawy pomysł na diametralną zmianę mojego pokoju, ha! uwzględniłam już w nim nawet kota. R. dzielnie pomaga mi dobierać kolory i projektuje wszystko z należytą starannością.
8. szkoda tylko, że nie mam pomysłu na sylwestra....

blouse - House
grey jeans - sh & DIY
belt - C&A
violet and marine thongs - gift

[book - Empik]

Tia Dalma

2009-11-20T21:32:00.005+01:00

'na początku było Słowo' .... hola, hola! a gdzie Chaos?!

wyuzdane jakieś to zdjęcie, ale.... kogo to obchodzi? ważne, że jest co oglądać.

KLIK

step one

2009-11-17T21:23:00.008+01:00

pozazdrościłam szafiarkom, od których aż roi się w internecie, i postanowiłam sama zaprezentować wam zawartość mojej szafy, komody, wszelkich szuflad i półek.

imitation leather jacket - Amisu (New Yorker)
long sweater - Cubus
leggings, shawl, sunglasses - Clockhouse (C&A)
grey legwarmers - H&M
pins button - Empik
bag, shoes - market place
earrings - SIX

p.s. i się udało! może następnym razem będzie fajniej.
p.s.2 a kursywą sobie oznaczę rzeczy, które mi podarowano.

'niekochana'

2009-11-12T17:46:00.004+01:00

tytuł posta nie jest błagalnym manifestem o pokochanie,
ale tytułem piosenki,
no!

bo spanie z kotem na głowie jest dość trudne.

yellow cup

2009-11-04T23:07:00.004+01:00

pomysły zaczerpnięte, wykonanie własne.

telegramem

2009-10-29T20:18:00.004+01:00

dni nie ubłagalnie mijają i nikt ani nic mnie nie uchroni przed robieniem projektów. to nieuniknione. prędzej czy później będę w końcu musiała stawić im czoła, ale zawsze lepsza wydaje się ta opcja z później. choć niekoniecznie jest ona słuszna.

jesień. to chyba najbardziej chujowa pora, bynajmniej z roku na rok jest coraz gorzej. liście tracą kolor, wszędzie błoto, naokoło smutni ludzie, w tv nudy. i jak tu nie popaść w depresje? nic tylko siąść i płakać, ewentualnie zacząć czytać 'zmierzch'. ten sam efekt, ale skutki gorsze.

dzisiaj dopiero stwierdziłam, że facebook to pożeracz czasu, razem z aplikacjami typu: farm ville, happy aquarium czy cafe world. a kopiko uzależnia, tak samo jak kawa czy earl grey liptona.

nowa płyta creeda. kropka. powinnam na tym zakończyć, bo ciężko cokolwiek napisać na ten temat. czekałam, o mało się nie posrałam z tej niecierpliwości, i co? i gówno! gdzie jest ten prawdziwy creed? ktokolwiek to zrobił niech mi (nam) go natychmiast odda! tak właśnie okazuje swoje niezadowolenie. oczekiwałam czegoś innego! och! jak bardzo się myliłam, a moje rozczarowanie nie znało granic. ale... im dłużej słucham tym bardziej zaczyna mi się podobać.

soki w kartonach są straszliwie zdradliwe. a zemsta ma smak pomarańczy na białej koszulce.

p.s. jeśli kot jest głodny, trzeba go zaszczepić i pójść do weterynarza, ma brudno w kuwecie, albo coś zepsuje, stłucze, rozszarpie, urwie, zarysuje to wtedy za kota jestem odpowiedzialna ja i to wtedy jest MÓJ kot. ale jeśli przychodzą znajomi, albo ktoś z domu opowiada o kocie, to wtedy kot jest, kurwa, NASZ.

'Deceiver'

2009-10-23T13:41:00.003+02:00

'- Czym się upiłeś?
- Alkoholem.
- Jakim?
- Mocnym. Absyntem.
- Absyntem?
- Tak.
- Jak go zdobyłeś?
- Jak? Zwyczajnie.
- To na pewno był absynt?
- Oczywiście.
- Tylko raz widziałem faceta po absyncie, a pracuję 21 lat. Powiem ci jedno. Marnie wyglądał.
- Naprawdę?
- Około 4:00 mieliśmy telefon. Jakiś artysta wrzeszczał, że popełniono morderstwo. Pobudził sąsiadów. Pojechaliśmy tam. Pukamy, nie otwiera. Ale za drzwiami słyszymy jego skamlenie. Wykopujemy drzwi. W pokoju siedzi nagi facet, otoczony bohomazami. Nogi ma całkiem obdarte ze skóry. Do samego mięsa. Skamlał przy najmniejszym ruchu. Trzymał nożyk do owoców. Ubzdurał sobie, że jest wielką, zieloną antonówką. Brzmi zabawnie, ale to prawda. Wyobrażasz sobie? Dwumetrowe jabłko. Tak sobie kretyn wykombinował. Obierał się ze skóry... po centymetrze. Wiesz, co w tym jest najdziwniejsze? Wypił zaledwie pół butelki. Tylko ci się wydaje, że piłeś absynt. Gdybyś naprawdę się nim upił, nie wyrecytowałbyś alfabetu.'

dwumetrowa zielona antonówka? hm....

myself

2009-10-20T20:48:00.003+02:00

to tak jakby kto zapomnial jak wygladam.

i link,
zeby byla jasnosc,
ze poczucie humoru posiadam
w dalszym ciagu.

zakrecony czwartek.

2009-10-08T19:34:00.003+02:00

to byl ciezki dzien, choc zdaje sobie sprawe z tego, ze jeszcze sie nie skonczyl. nocne kichanie Milo doprowadzilo mnie do totalnego przebudzenia. proba usypiania kota nic nie dala, nie zdaly sie prosby ani grozby, nie pomoglo mizianie za uszkiem czy pod broda, nie wyszla sztuczka z nadmiernym przytulaniem. kot rozbrykal sie na dobre, ja jednak nie dalam za wygrana i sama drapiac sie za uchem probowalam zasnac. nie wiem tylko na ile mozna nazwac moje nocne meczarnie snem. po szostej zaczal sie okienny koncert w wykonaniu Milo. znowu nie pomogly ani prosby ani grozby, blagalam ja zeby przestala, obiecalam nawet ze wezme ja dzisiaj na dwor, tylko zeby dala mi jeszcze troche pospac. wynegocjowalam godzinna drzemke i koniec z cudownymi marzeniami sennymi. chcac nie chcac wstalam. koncertowanie sie jednak nie skonczylo, zato spotegowalo jeszcze bardziej. od jednego okna do drugiego. probowalam jakos odwrocic jej uwage. nie byla zainteresowana zabawa, ani jedzeniem. postanowilam ja zignorowac i zajac sie codziennymi czynnosciami. ale jakiez to bylo cholernie trudne! probowalam skupic swoja uwage na piosence a tu slysze: 'miau, miauuu, miaaaaaaaaaaaaaau, mrau, mrauuuauuauau, miaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaau'. wiecie jeden dzien da sie wytrzymac, ale to juz trwa od tygodnia. ale zaciskam zeby. 'jeszcze kilka dni' powtarzam sobie.
nie ignorujac natomiast kociego kataru, udalam sie z Milo do weterynarza. 'tu potrzeba antybiotyku'- uslyszalam po ogledzinach mojego czworonoga. teraz zastanawiam sie czy kot jest mi w stanie zwrocic wydana gotowke w milosci, ale zdaje mi sie, ze nie wystarczylo by jej zycia, mimo nawet tych siedmiu zyc. pogryziona i podrapana, wrocilam do domu. kot mnie nienawidzi, za to ze pozwolilam wbic w jej zacne cialo igle z jakims obrzydlistwem, ktore ma jej przeciez pomoc. ona jednak twierdzi inaczej. i znow na nic sie zdaly moje tlumaczenia. jest obrazona na caly swiat i siedzi w pudelku. czekam az jej przejdzie i zacznie z tym slodkim mruczeniem ocierac mi sie o nogi.

ach! zapomnialam! to tak na przyszlosc, gdyby mi sie znowu to zdarzylo. ktos zna jakis latwy sposob na sciagniecie kota z drzewa? bo mi ciezko bylo w sukience i glanach wchodzic na drzewo.

Milo as hunter.

2009-10-07T15:43:00.003+02:00

nic nie zapowiadalo nadchodzacej tragedii.

1. niczego niespodziewajacy sie szczurek upajajacy sie widokiem z drugiego pietra i niczego nieswiadomy, dopiero co przebudzony kot. widok niespotykany.
2. koci nosek zlapal trop. szczurek zapatrzony w cudowne Połbinowe widoki, nie mial czasu na ucieczke.
3. tak wlasnie Milo upolowala swoja pierwsza 'prawdziwa' zdobycz.

Hey baby! are you having fun?

2009-10-01T17:37:00.002+02:00

'Let's play twister, let's play risk'

' You got a fast car I want a ticket to anywhere, maybe we make a deal'

2009-09-29T22:15:00.004+02:00

'Anyplace is better
Starting from zero got nothing to lose'

bo to bylo tak.

2009-09-28T15:23:00.004+02:00

stwierdzam, ze tegoroczne wakacje byly najlepszymi jakie mialam do tej pory. niewazne ze w pokoju niekiedy nie mielismy cieplej wody, niewazne ze w morzu plywalo pelno znienawidzonych przeze mnie meduz, niewazne ze prawie wszystko bylo pozamykane i mysl o wedzonej rybce doprowadzala nas tylko do rozpaczy, niewazne ze slonca bylo niewiele i piasek wcale nie parzyl w stopy, niewazne ze ludzie dziwnie sie na mnie patrzyli jak w najzimniejsze dni ladowalam sie do morza w stroju, niewazne ze spalilam sobie jednego, pieknego dnia plecy i dupe, a pozniej nie moglam spac, ba! nawet siedziec, niewazne ze przytylam, ale codzienne picie piwska i jedzenie gofrow z przesadna iloscia bitej smietany musialo sie gdzies upchac.
to byly super wakacje, nad super polskim morzem, na super zasyfionej plazy, z super niemcami na kazdym roku.
ciekawe czy za rok tez nam sie uda znalezc czas zeby pojechac nad morze Bałtyckie?

pan Posejdon i ja.

2009-09-27T15:42:00.002+02:00

no to jeszcze raz.

- panie Posejdonie, moglby pan nie pokazywac na mnie palcem?

Międzyzdroje maja jednak jakis swoj urok, ale czar pryska po zobaczeniu setki ludzi na plazy albo na molo.
50groszy przymocowane na stale do chodnika kusi, w przyszlosci schylac sie juz nie bede. trzeba zapamietac. ale za to widok ludzi probujacych oderwac monete jest bezcenny.

Milo od wczoraj zaczyna poznawac swiat. dzisiaj juz bardziej odwaznie i swobodnie zaczela ganiac za motylkami, muchami, komarami i innymi latajacymi dziwactwami. ciekawe tylko za czym bedzie gonic w zimie?!

byc albo nie byc?

2009-09-26T20:42:00.003+02:00

oto pan William Shakespeare.

p.s. slucham Arctic Monkeys i przegladam wakacyjne zdjecia. duzo ich. za duzo.

i tak.

2009-09-21T21:41:00.002+02:00

dzwonilam do brata, mowil ze mam szurnietego kota.

potwierdzam.

sobota.

2009-09-19T23:03:00.002+02:00

typowo wakacyjna pogoda.

sa powody do mruczenia.

i teskno cos za Milo.

p.s. mow mi skwarek.

dobry wieczor.

2009-09-17T19:42:00.007+02:00

poniedzialek/Monday:

wtorek/Tuesday:

środa/Wednesday:

czwartek/Thursday:

milych snow. dobranoc.

dzień trzeci.

2009-09-16T23:01:00.000+02:00

cieplo.

dzień drugi.

2009-09-15T22:33:00.003+02:00

Dziwnów.

szlam 5,5 km w poszukiwaniu lodow z automatu!
oplacalo sie!

dzień pierwszy.

2009-09-14T22:28:00.000+02:00

poniedziałek.

cya!

2009-09-13T16:38:00.005+02:00

zyczcie mi udanych wakacji, a przy okazji modlcie sie o sloneczne dni na polnocy Polski.

?

2009-09-11T18:45:00.000+02:00

a przepraszam bardzo, gdzie sa wasze zdjecia z wakacji?

lubie....

2009-09-10T21:30:00.004+02:00

lubie swojego kota.
lubie wyciagac ja zza pralki.
lubie ja dreczyc i moczyc woda.
lubie z nia siedziec w lazience.
lubie jak chodzi po brzegu wanny, gdy sie kapie i do niej wpada, bo to prawie tak samo jakbysmy sie razem kapaly, a koty generalnie wody nie lubia, no chyba, ze pic.
lubie pokazywac jej nowe rzeczy, bo ja strasznie ciekawia.
lubie do niej gadac, bo zawsze cos 'madrego' odmruknie, ba! a nawet odmiauczy.
lubie to jak leniwie spedzamy wspolnie wieczory.
lubie kiedy smyra mnie mokrym i zimnym noskiem po twarzy.
lubie jej poranne pobudki, bo budze sie wtedy z usmiechem na twarzy.
lubie....

....ej! no.... kocham swojego kota.

chaotycznie.

2009-09-09T17:02:00.004+02:00

lubie swoje kwiatki na scianie.
lubie swoj kompaktowy aparat.
lubie nie dodawac zdjec w kolorze, choc caly sens tkwi w barwach.
odliczam dni, ba! odliczam godziny do wyjazdu, czekaja mnie przeciez zasluzone wakacje.
mam zdrowego, pieknego kota i chce drugiego! moze ten bedzie wiecej jadl.
znowu schudlam, tyle dobrze, ze cycki mi nie zwisaja.... jeszcze. ale pytanie: czy takie male moga w ogole zwisac, czy jest to jak kolwiek mozliwe?
szukam butow i nie ma ich dla mnie w kolorze czarnym. czy tak trudno zrobic obuwie w tak normalnym kolorze?
szukam 'nowych' zespolow i ich plyt do przesluchania, masz cos godnego polecenia? (uwaga! lepiej zajrzyj na last.fm i przesylajac mi linki przy okazji traf w moj gust muzyczny)
hm.... ciekawe na ile shakira jest dumna ze swojego nowego teledysku?

zreszta niewazne.... po obejrzeniu filmiku zostalam jej fanka!

ciii....

2009-09-08T17:05:00.003+02:00

w poniedzialek obudzilam sie z usmiechem na ustach, a wszystko przez cudowna pobudke. teraz stwierdzam, ze wlasnie dzis jest moj najgorszy dzien w zyciu, wiec tym samym nawet nie mam co liczyc na wygrana w lotka.

p.s. tylko nie mow do mnie 'ruda', oki?

czlowiek z ksiezyca!

2009-09-04T18:39:00.001+02:00

Man on the Moon - R.E.M.

crazy joan.

2009-09-03T20:42:00.000+02:00

'take a bottle,
drink it down,
pass it around'

wrzesień.

2009-09-02T16:44:00.002+02:00

mija kolejny miesiac. zbliza sie rocznica. wyjazd nadchodzi wielkimi krokami. szkola nieublaganie wola zza winkla. umowa dobiega konca.

inne plany na wrzesien? aktualnie brak.

no i masz.

2009-09-01T17:29:00.002+02:00

opowiadania nie bedzie Milo pozjadala kartki.

nie daj sie zwiesc pozorom, ze to taki milutki koteczek.

wkrótce.

2009-08-31T20:54:00.003+02:00

zbieram materialy na krociutenkie opowiadanie, tzn. gromadze zapisane kartki z pokoju, a sa wszedzie.... a szczegolnie uwielbiam te zapiski na biletach

i na co?

2009-08-29T10:17:00.000+02:00

i po co?

zobaczcie!

2009-08-27T17:33:00.001+02:00

moje najulubieńsze!

p.s. Milo wazy juz 2,2kg! jestem dumna i szczesliwa mama!

animals.

2009-08-26T19:47:00.002+02:00

no bo chcialam zwiekszyc ogladalnosc wsrod miastowych.

achtung achtung!

2009-08-25T20:52:00.000+02:00

wiec uwazaj sobie prosze!

by to co rozdzielił gniew na stosie zapomnienia spalic jak smierc

2009-08-19T19:13:00.006+02:00

'kiedy zle ci jest beze mnie glosno powiedz mi.
chce cie takim, jakim jestes, tylko w tobie widze sens,
lecz nie chowaj swoich mysli za horyzont'

'noski-eskimoski'

2009-08-18T17:20:00.002+02:00

ta ze zdjecia,
oblizala mi aparat,
ja wiedzialam,
ze morska zielen dobrze sie kojarzy.... zwierzetom.

selfish.

2009-08-17T19:10:00.003+02:00

i want winter! now!

.o MiL o.

2009-08-14T17:09:00.004+02:00

odkad kot pojawil sie u nas w domu, wszyscy jakos bardziej zaczeli dbac o porzadek. nie ma juz zbednych rzeczy na blacie kuchennym czy stole, nie ma zawieszonych ubran na krzeslach, przedmioty leza tam gdzie lezec powinny, pochowane sa male pierdoly, ktore latwo jest zgubic a jeszcze latwiej zjesc, choc do jadalnych nie naleza. zamykane sa szafki, wiecznie wietrzaca sie szafa zostala zasunieta przesuwanymi drzwiami, ba! nawet deska klozetowa jest opuszczona! a walczylam o to tak dlugo, a wystarczylo tylko przyprowadzic kota do domu.

dzieki kotu nie mamy juz rybikow w lazience ani w kuchni, z mojego pokoju znikly pajaki, po mieszkaniu nia lataja muchy, komary i inne latajaco-chodzaco-pelzajace mnogonogi. ma kto zlizac rozlana zupe z podlogi, ma kto pozjadac okruszki spod stolu.

rodzice, choc bardzo niechetni do jakiegokolwiek zwierzecia w domu, kotka pokochali i, szczerze powiedziawszy, rozpieszczaja go. juz widze jak to bedzie z wnukami.

'- mamo, przygarniemy pieska?
- nie!
- a kotka?
- nie!
- to papuzke przynajmniej?
- nie!'

nie to nie, juz wiecej nie pytalam, przynioslam kota i tak oto z nami zostal.

rozdarta bluzka, podarte przescieradlo, zerwany kalendarz ze sciany, odgryzione guziki, naderwane firanki, rozpruta torba, rozlana woda, wymietolone kwiatki, rozsypany zwirek, slady lapek na wannie, brudne lustro, rozrzucone reklamowki, wygryzione dziury w kartonach, zwalone ksiazki, oslinione okno, rozszarpana paczka chusteczek. to wszystko w 8 godzin. ale jak tu nie kochac tego kociaka, a po za tym serce mi sie kraja na sama mysl co by bylo z nia gdybysmy jej nie przygarneli.

oddawaj zime!

2009-08-12T19:34:00.008+02:00

ktokolwiek temu winny, prosze oddac mi zime!

natychmiast!

Milo, part2.

2009-08-11T20:46:00.008+02:00

nie wyszlo jak chcialam, ale grunt, ze probowalam.

czy ktos zwrocil uwage na to 'em' na czole?

ma rozowy nos i nic sobie z tego nie robi.

no to dobranoc.

25-26 VII 2009r.

2009-08-10T17:45:00.011+02:00

między pomiędzy gdzieś.

do odsluchania!

23.08.2008, wrocławskie zoo.

2009-08-09T10:53:00.012+02:00

- czemu placzesz? co sie stalo?
- slimak mi sie roztopil, prosze pani.

KLIK & listen

uruk hai?

2009-08-07T19:57:00.004+02:00

zly ork to glodny ork. taka mam teorie na ten temat.

KLIK i sluchac!

bezosobowo.

2009-08-06T19:19:00.005+02:00

przyjechala i powiedziala mi cos co sprawilo, ze do tej pory chodze roztrzesiona. nie potrafilam pocieszyc. nie wiedzialam za bardzo tez co powiedziec. zadawalam chyba za duzo pytan, wyciagalam zbyt wiele szczegolow, moze niepotrzebnie?

co sie stalo to sie nieodstanie. miejmy nadzieje, ze jakos sie to ulozy.

12 lat?!

no ja.

2009-08-04T19:21:00.006+02:00

KLIK i sluchac

codziennosc.

2009-08-03T22:25:00.005+02:00

- miewasz koszmary?
- tak, ostatnio snily mi sie dinozaury.

minal kolejny psjonujacy dzien w pracy. po nieprzespanej nocy godziny ciagnely sie w nieskonczonosc. jedna, dwie, trzy sekundy. o niebiosa! to wiecznosc! w koncu wybila oczekiwana godzina zero. wskakuje na rower i pruje do domu. mijam wszystkich frajerow stojacych w McKorkach. 'och! jak mi przykro, ze nie maci klimatyzacji w samochodach i marnotrawicie tyle cennego czasu na bezsensowne stanie'. dojezdzam do domu i jakims cudem udaje mi sie wtoczyc do pokoju, gdzie glodna bestia miauczy na przywitanie i rzuca sie do stop, by cos sobie przegryzc na przystawke. nie zwracam jednak na to uwagi i padam ryjem na lozko i pragne swietego spokoju, ale nic z tego. male lapki depcza mi plecy, a za chwile ostre pazurki wbijaja mi sie w udo. owijam sie kocem i udaje, ze mnie nie ma. jednakze nie da sie byc niewidzialnym. czuje zebiska, kota sadysty, podgryzajacego moje stopy. chwila spokoju i .... znowu atakujacy niewiadomo co kot. za moment jakims magicznym sposobem kicia znajduje sie pod kocem, w ktorym bylam, jak mi sie zdawalo, szczelnie zawinieta. Milo smyra mnie mokrym i zimnym noskiem po twarzy i laskocze dlugimi wasami. przekrecam sie na drugi bok. 'nie ma mnie! umarlam! idz juz sobie!' po 15 minutach jej harcow wstaje, bo przeciez i tak sie nie da odpoczac. przynosze sterte jedzenia, kotek przybiega zadowolony. wacha. symbolicznie zakopuje. bo co?! bo smierdzi?! bo wcale nie jestes glodna?! stwierdzam, ze jako kocia mama spelnilam swoj obowiazek, bo udostepnilam koryto z jedzeniem i robie drugie podejscie do blogiego odpoczynku. nie zwracam uwagi na glosnik, ktory z hukiem walnal o podloge, bo Milo musi wszedzie wlezc w akcie swojej wiecznej frustracji. podbiega do mnie, gryzie w kostke w ramach zemsty, bo to wredny kot jest. patrze na nia spode lba. slysze cichy pomruk i moja glowa opada bezwladnie na poduszke. nie mijaja 3minuty, a Milo uklada sie do snu przy moich nogach i przy rytmicznym mruczeniu, oboje zasypiamy.

cala prawda, czyli kazdy poranek

ten filmik nabral sensu od momentu kiedy mam kota.

klik i przesluchac

z dziś.

2009-08-02T22:17:00.004+02:00

bylo cieplo. i co z tego?
jest burza. i co z tego?
bedzie mokro. i co z tego?

kot ma to wszystko gleboko gdzies, spi na pudelku niczego nieswiadomy.

Milo.

2009-08-01T23:07:00.020+02:00

-klik- na zdjecie.

tak. to moje Milo(ści) kochane i wredne.

czekam az stanie sie obrzydliwie spaslym kanapowcem.

i Gosie K. chcialam pozdrowic, bo chciala zdjecia poogladac.